ﺁﺧﺮﯾﻦ ﺑﺎﺭ

ﺁﺧﺮﯾﻦ ﺑﺎﺭ
ﮐﻪ ﺩﺍﺷﺘﯽ ﺗﻨﺖ ﺭﺍ
ﺑﻪ ﻣﻦ ﺷﯿﺮﻓﻬﻢ ﻣﯽﮐﺮﺩﯼ
ﻓﻬﻤﯿﺪﻡ ﭘﺮﻭﺍﺯ
ﺩﺳﺖﻧﯿﺎﻓﺘﻨﯽ ﻧﯿﺴﺖ
ﭘﺮﻧﺪﻩﺍﻡ ﺭﺍ ﺑﻐﻞ ﮐﺮﺩﻡ
ﻭ ﺩﺭ ﻋﻄﺮ ﻧﺎﺭﻧﺞﻫﺎﺕ
ﺷﻨﺎﻭﺭ ﺷﺪﻡ.

عباس معروفي

مثل سیگار

دوست

خوشا صحبت دوستي که در کنارش
نه مجبوري که انديشه هاي خود را بسنجي
و نه گفته ها را در ترازو نهي
بلکه، بي خيال، هرچه مي انديشي برزبان مي آوري
و کاه و گندم را در کف او مي نهي
و بي گمان داني که او
آن کاه و گندم را غربال خواهد کرد
دانه شايسته را به کار خواهد گرفت
و کاه را با نَفَس مهرباني به باد خواهد سپرد.

دينا ماريا مولاک کرک

برادران سیس تِرز

بیش تر مردم به ترس‌ها و حماقت‌های‌شان زنجیر شده‌اند و شهامت ندارند بی‌طرفانه قضاوت کنند که مشکل زندگی‌شان
 چیست. بیش تر آدم‌ها هم این‌طور زندگی‌شان را بی‌هیچ رضایتی ادامه می‌دهند بدون آن‌که تلاش کنند تا بفهم اَند سرچشمه‌ی نارضایتی‌شان کجاست یا به خواهند تغییری در زندگی‌شان ایجاد کنند!! دست آخر هم می‌میرند...! 
....
پاتریک دوویت
کتاب: برادران سیس تِرز

بد نیست

من مسلمانم

چه فایده

چه فایده که بگو یم چندتا دوستت دارم
چه‌قدر
وقتی که گوش هایت
خوابیده‌ست!
چه فایده که چند بوسِ هوایی بفرستم
چه اندازه
وقتی که چشم هایت از بیخِ گوشِ من آن دور را
در فکر است
چه فایده/ ها
چه فایده برایِ تو یاس چیده‌اَم
یا شب بو
شعر بخوانم
یا شر
چه فایده امروز در کجام
چند شنبه است
وقتی که جایِ تو هر جا
خالی‌ست!

افشين صالحي

پیش چشمان تو

ﺣﺎﻻ ﮐﻪ ﺁﻣﺪﻩ ﺍﯼ

ﺣﺎﻻ ﮐﻪ ﺁﻣﺪﻩ ﺍﯼ
ﭼﺘﺮﺕ ﺭﺍ ﺑﺒﻨﺪ
ﺩﺭ ﺍﯾﻮﺍﻥ ﺍﯾﻦ ﺧﺎﻧﻪ
ﺟﺰ ﻣﻬﺮﺑﺎﻧﯽ ﻧﻤﯽ ﺑﺎﺭﺩ

ﻣﺤﻤﺪﺭﺿﺎ ﻋﺒﺪﺍﻟﻤﻠﮑﯿﺎﻥ

یک مرد

زندگی

ﻋﺸﻖ

ﺍﮔﺮ ﻋﺸﻖ ﻋﺸﻖ ﺑﺎﺷﺪ، ﺯﻣﺎﻥ
ﺣﺮﻑ ﺍﺣﻤﻘﺎﻧﻪ ﺍﯼ ﺍﺳﺖ

فروغ فرخزاد

مبادا که تو را

همه شهر مهیاست مبادا که تو را
آتش معرکه بالاست مبادا که تو را
این جماعت همه گرگند مبادا که تو را
پی یک شام بزرگند مبادا که تو را
دانه و دام زیاد است مبادا که تو را
مرد بد نام زیاد است مبادا که تو را
پشت دیوار نشسته اند مبادا که تو را
نا نجیبان همه هستند مبادا که تو را
تا مبادا که تورا باز مبادا که تو را
پرده بر پنجره انداز مبادا که تو را

علیرضا آذر / تومور

عمر زاهد همه طى شد

عمر زاهد همه طى شد
" به تمناى بهشت "
او ندانست که در
" ترک تمناست"
بهشت
این چه حرفیست که در
"عالم بالاست بهشت"
هر کجا بخت خوش افتاد
همانجاست بهشت

هر جا چراغی روشنه

هر جا چراغی روشنه
از ترس تنها بودنه
ای ترس تنهایی من
اینجا چراغی روشنه
اینجا یکی از حس شب احساس وحشت میکنه
هر روز از فکر سقوط با کوه صحبت میکنه
جایی که من تنها شدم شب قبله گاه آخره
اونجا تو این قطب سکوت کابوس طولانی تره
من ماه میبینم هنوز
این کور سوی روشن و
اینقدر سو سو میزنم شاید یه شب دیدی من و
شاید شبی دیدی من و
هر جا چراغی روشنه...........

روزبه بمانی